Tekila -brend koji se identifikuje sa državom - Reflejo časopis

Reflejo logo

Que Pasa Društvo Hispanista
Tekila -brend koji se identifikuje sa državom

Collage

Tekila -brend koji se identifikuje sa državom

„Meksiko, iznutra i van države, ne može se ni shvatiti ni zamisliti bez marijaćija, ćarosa (tipičnih meksičkih konjanika) i naravno tekile, koji su jako važan dio meksičkih korijena, temperamenta, načina mišljenja i njihove duše“, citat je društva Meksičke akademije za tekilu koji savršeno dočarava asocijacije vezane za ovu državu.

Od Asteka do svetski poznatog brenda

Legenda kaže da su se domoroci sakrili u pećini tokom snažne oluje, a snažan udar groma je pogodio agave u blizini pećine i izazvao požar od nekoliko časova. Nakon što je dim dopro do domorodaca u pećini, potražili su i otkrili izvor, probali sok-med koji je ostao od agave zahvalivši se Bogu na tom nektru koji transformiše ličnost čovjeka. Za njih, to bilo pravo čudo!

Piće od agave koje su Asteci pili nazivali su oktil (nauatl jezik: bijelo vino) ili pulke. Tek sa dolaskom konkistadora i uključivanjem destilacije u proces proizvodnje ovo piće dobija zvaničan naziv tekila. Oblast Halisko može da se pohvali etimologijom naziva ovog alkoholnog pića. Naime, u okolini grada Tekila u 16. vijeku počinje proizvodnja ovog pića od soka plave agave, koji prolazi kroz proces fermentacije i destilacije. Agava nije kaktus, mada je to pogrešno mišljenje široko uvreženo. Ona posjeduje velike listove koji se kidaju i koristi se samo srce oblika ananasa. Ipak tekila, kakva je nama danas poznata, počela da se proizvodi u Guadalahari u 19. vijeku. Registrovano je preko 2.000 vrsta tekila, a proizvodi se samo u pet država Meksika (Halisko, Guanahuato, Mićoakan, Najarit, Tamaulipas). Neki smatraju da je naziv nastao iz nauatl jeziku od riječi tequilt (rad, posao) i tlan (mjesto).

U SAD je prva tekila izvezena 1873. god. marke Sauza Tequila, porodice Sausa zahvaljujući čijem zalaganju ovo piće i dospjeva na mjesto nacionalnog i zaštićenog meksičkog brenda. Da bi piće moglo da se nazove tekilom mora biti proizvedeno u Meksiku (isključivo je njihov brend i smatra se nacionalnom svojinom, bilo gdje drugo proizvedeno, smatra se imitacijom) i mora da sadržati najmanje 51 odsto soka dobijenog iz šećera iz agave. Tako postoje mješane tekile (sa sirupom od kukuruza ili šećerne trske, najviše 49 odsto  takvog šećera) i na one koje su na ambalažama označene kao tekila. Proizvođaci naglašavaju da je tekila čista (samo agava šećer tokom fermentacije, čime se povećava i aroma agave) tako što dodaju na ambalaži legendu 100  odsto agave.  Agava otprilike sazrijeva 7-10 godina da bi bila spremna za dobijanje tekile. Čista tekila se najviše pije u Meksiku i SAD, mješana u Aziji, Evropi, pre svega u Ukrajini, Rusiji… Mamurluk je jači ako se pije mješana tekila zbog veće količine dodatog šećera.

Način ispijanja tekile

Osim čiste tekile, u Meksiku je popularna i zastava Meksika - tri male čašice: limunov sok, bijela tekila i sangrita. U većini drugih zemalja se služi sa solju i limunom, ali i sa cimetom i narandžom (npr. u Njemačkoj). Običaj ispijanja ovog pića sa limunom i solju datira od samog početka proizvodnje tekile. Dok još nisu postojala fabrička postrojenja za dobijanje tekile, alkohol je bio jak, pa su ljudi pribjegavali ublažavanju takvog ukusa dodajući limun i so.

Čaša za tekilu

Tekila se najčešće služi u malim kratkim čašama (kao za konjak), mada bi čistu tekilu bilo najbolje služiti u tzv. sifter čašama (nalik su čašama za bijelo vino, sa kratkom drškom, široko dno, uzan vrh). Regulatorni savjet za tekilu (Consejo Regulador del Tequila) odobrio je i zvaničnu čašu Ouverture Tequila glass. Ipak, Meksikanci se drže tradicionalne čaše caballito (mali konj) ili chupito. Naziv konjić potiče iz perioda kada su vlasnici hacijendi agave na konjima obilazili svoja polja i sa sobom nosili nesto nalik čuturicama (u jednoj vodu, u drugoj tekilu), a za vrat im je bio obješen goveđi rog. Na pitanje čemu im služi rog uslijedio bi odgovor: za tekilu na konju.

 

Crv u tekili

Često se smatra da flaša tekile može da sadrži malog crva. To je zabuna. Crv se nalazi u piću zvanom meskal. Međutim, pravilo je da najkvalitetniji meskal ne sadrži crva u flasi. Začkoljica je u tome da je i tekila neka vrsta meskala, odnosno da je tehnički isto što i meskal samo što se tekila dobija u oblastima kojima je propisana licenca za dobijanje tekile i samo od plave agave, a meskal i u drugim područima i od drugih vrsta agave. Tako meskal obuhvata široki spektar pića koji se proizvode od agave. Način prerade je takođe različit: tekila se dobija kuvanjem na pari, dok meskal u rustičnim pećima na podu u kojima se peku djelovi listova i dio nalik na ananas; meskal prolazi samo jednom kroz destilaciju, a tekila 2-3 puta.

Tekila kao lek

Hvalospevi o tekili čak idu dotle da joj pripisuju lekovita svojstva. Naime, 30-ih godina 20. vijeka velika epidemija je odnijela mnogo života. Jedan poznati doktor u Montreju je preživio epidemiju i to pripisao običaju pijenja tekile sa solju i limunom prije svakog obroka, a zatim je to preporučivao i svojim pacijentima. Pokazalo se, međutim, da se radi o zabludi. Meksikanci imaju običaj da kažu: para la gripe, tómate un tequila, si no se te quita al menos se te olvida (za grip, popij tekilu, ako ti i ne pomogne, bar će učiniti da zaboraviš).

Poznavaoci tekilu dele na pet kategorija:

Oro – mlada, iskvarena, kojoj se dodaje šećer ili karamel da bi imala ukus starije tekile;

Blanco ili plata – bijela, odmah poslije destilacije ide u prodaju;

Reposado – odležala od dva do dvanaest mjeseci u hrastovom buretu;

Anejo – odležala od godine do tri u hrastovom buretu;

 Extra anejo – minimalno tri godine odležala u hrastovom buretu.

Autor teksta: Dijana Kotorac